categorie-archief: taal en politiek

Dat mag niet meer

De Taalpraatblog van vorige week heeft de titel “Wij kletsen maar wat raak”. Toevallig las ik afgelopen week een column in de Volkskrant met een titel die daar best veel op lijkt: “Iedereen doet maar wat”. Het stuk ging weliswaar over een heel ander onderwerp dan mijn blog, maar er is ook enige gelijkenis. Beide gaan namelijk over taal.

lees verder

Een mislukte brief

Veel reuring afgelopen week over de blunder van Kajsa Ollongren, een van de twee verkenners voor een nieuw kabinet. Toen ze donderdag had gehoord dat ze positief op covid-19 was getest, beende ze naar haar auto om in gezwinde spoed in thuisquarantaine te gaan. Onder haar linkerarm had ze aantekeningen van de verkenning. De bovenste bladzijde, met brisante informatie, werd door een fotograaf vastgelegd. Dom, dom, dom. Einde verkenningsrol Ollongren (en Jorritsma). Maar gelukkig kwam er snel een nieuw verkenningskoppel: Van Ark en Koolmees. Zij schreven een brief om de fout van Ollongren (“een menselijke fout”) goed te praten. Niet helemaal gelukt zou ik zeggen.

lees verder

Lekken als beleid

“De coronamaatregelen worden voorlopig niet versoepeld. De mogelijke aanpassingen die het kabinet twee weken geleden aankondigde, gaan niet door, melden Haagse bronnen”. Dat las ik gisteren op nos.nl. Wéér ligt vertrouwelijke informatie van het kabinet voortijdig op straat. Zo gaat dat steeds. Alle informatie over de coronamaatregelen is al dagen van tevoren bekend. Die is gelekt, hoor je dan. Ik vraag me dan af of het werkwoord lekken in deze coronatijd niet een nieuwe lading heeft gekregen.

lees verder