Vragen? Geen vragen

Een fragment uit het tv-programma M van afgelopen vrijdag: “Een felicitatie van president Xi Jinping laat nog wel op zich wachten, Max. Maar het is al wel een behoorlijke stap.” Dit is de voorzet van presentator Margriet van der Linden. Tafelgast Max Westerman mag de bal inkoppen: “Ja, eigenlijk hebben alle wereldleiders zo ongeveer Biden gefeliciteerd. De enige die dat nog niet heeft gedaan, is Donald Trump.” Ik zie een patroon in dit soort tv-gesprekken. Wat is er aan de hand?

Een staatsgreep
Nog een voorbeeld uit hetzelfde tv-programma. Van der Linden: “Toch zijn er ook nog wel acties vanuit Trump, vanuit het Witte Huis. Maar zeker vanuit Trump en het team rondom hem. Bijvoorbeeld ook richting Pentagon, waar mensen nogal van schrokken en dachten ‘Hè, wacht eens even.’ Toen viel het woord coup, staatsgreep ook.” Westerman: “Staatsgreep. Dat hebben we natuurlijk al een paar keer gehoord deze week. Een sluipende staatsgreep zou Donald Trump echt van plan zijn om…”

Vraaggesprek?
Wat opvalt, is dat Margriet van der Linden in deze voorbeelden helemaal geen vraag stelt. Dat doet ze vaker. Let er maar eens op. En Van der Linden is niet de enige die dat doet. Ook in andere praatprogramma’s op tv is vaak geen sprake van een ‘vraaggesprek’. Er lijkt een draaiboek te zijn waarin precies staat wie wat en wanneer zegt. En ja, als je dat doet, hoef je natuurlijk ook geen vragen meer te stellen. Je werkt gewoon een lijstje af.

Andere rol
Ik ben natuurlijk geen mediakenner, maar ik heb het gevoel dat het in hedendaagse praatprogramma’s niet zo zeer om de inzichten en meningen van de gasten gaat, maar om het gezicht en het verhaal van het programma. In dit geval dat van Margriet van der Linden. Haar programma heet ook niet voor niets M. Bij De Wereld Draait Door was het trouwens niet veel anders. Matthijs van Nieuwkerk kon er ook wat van. De presentator is graag en veel aan het woord en de gasten vormen de entourage.

Wat is de vraag?
In huize Lemmens kijken we geregeld naar tv-programma’s zoals M, EenVandaag, Nieuwsuur en Op1. Als u ons zou kunnen observeren en met ons zou kunnen meeluisteren, zou u tijdens gesprekken vaak het volgende kunnen horen: “En? Wat is de vraag?”

4 reacties op Vragen? Geen vragen

  1. Arnoud van den Eerenbeemt zegt

    Mijn waarneming is dat een gast die een vraag beantwoordt, niet zelden halverwege wordt onderbroken met ongeduldig commentaar of een nieuwe vraag. Als kijker in huize Van den Eerenbeemt roep ik dan geërgerd “laat hem/haar uitpraten!”. Een groepsgesprek zonder vragen over en weer suggereert natuurlijk véél meer kennis van zaken bij elk van de aanwezigen…

  2. Annemie zegt

    Bij ons gebeurt hetzelfde, ook wij zeggen vaak tegen elkaar “wat is de vraag?” En het niet uit laten praten en onderbreken door de ‘interviewer’ ervaren we ook als erg vervelend. Ook is luisteren heel moeilijk in de zin van reageren op datgene wat er echt gezegd wordt.

  3. Brandsma zegt

    Heb eens even de tijd genomen een aantal afleveringen van Margriet van der Lindens’ M te bekijken. Wat mij opvalt is dat Van der Linden niet weet hoe ze moet komen tot een vraag. Keer op keer gaat het mis, telkens als je denkt “Nu komt ie” begint Margriet te hakkelen en het lukt haar niet, er komt geen vraag en al aarzelend loopt de lucht er richtingloos uit. Margriet heeft geen idee. Niet van waar ze naar toe wil, niet wat de anderen vertellen, keer op keer is Margriet degene die het aan tafel niet kan volgen. In die zin past haar nieuwe bril juist wel: die onderstreept een bepaalde onnozelheid (niet te verwarren met nieuwsgierigheid) die het handelsmerk is geworden van Margriet van der Linden. Waarheen, waarvoor. Margriet zal er nooit een antwoord op vinden. Niet omdat het haar ontbreekt aan nieuwsgierigheid, maar omdat deze wordt overwoekerd door onnozelheid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *